เธอยังมีฉัน - ถั่วลิสง

***คนรู้จัก..จากคนไม่รู้จัก
ได้มาพบกัน /ช่วงเวลาที่ดีก็เกิดขึ้นมา
เป็นอย่างนี้ทุกวัน เมื่อพบกับเธอ****

***ทุกถ้อยคำและทุกเรื่องราวที่มันพ้นผ่าน
/ทุกวันดีๆยังเป็นของเรา
ไม่มีวันที่เราจะทิ้งกันไปไหน****

***ให้ทุกวันวานตอกย้ำหัวใจให้จำ
/ว่าเรายังรักกันอยู่เสมอ
แม้วันเวลาเปลี่ยนไปแต่ใจเรายังผูกพัน****

***แค่อยากจะขอให้ช่วงเวลาดีๆอยู่กับเราอย่างนี้ไปนานแสนนาน ว่าที่เรายังมีกัน
/ให้เธอรู้ถึงแม้ในวันดีๆพรุ่งนี้เธออาจจะไม่เห็น
แต่เธอจำเอาไว้ วันไหนที่เธอต้องท้อใจ รู้ไว้ว่าเธอยังมีฉัน...ตลอดไป****


.......................................................................

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทนอยู่ร่วมกันมาถึง 3 ปี
ขอบคุณในความหวังดีที่มีให้กัน
ขอบคุณรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่มอบให้กันเสมอมา
ขอบคุณน้ำตาที่ทำให้รู้ว่า ในวันที่เราเสียใจ..เรายังมีเพื่อนคอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ
ขอบคุณการเดินทางที่ทำให้เรามีช่วงเวลาดีๆที่น่าจดจำ
ขอบคุณกล้องถ่ายรูป ที่ทำให้เรามีความสุขเมื่อย้อนกลับไปดูรูปเก่าๆเหล่านั้น
ขอบคุณของทุกชิ้นที่มอบให้กัน ที่ทำให้เรารู้ว่ายังมีคนๆนึงใส่ใจเราอยู่เสมอ
ขอบคุณโรงเรียน ที่ทำให้เราทุกคนได้มาเจอกัน
ขอบคุณความผูกพัน ที่ทำให้เราได้เป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณโลกใบใหญ่ ที่ทำให้โลกใบเล็กๆของแต่ละคนมาหลอมรวมกันเป็นหนึ่ง
ขอบคุณบาส ที่ทำให้เรารู้อะไรหลายๆอย่างที่บางครั้งเราก็ไม่เคยรู้เลย
ขอบคุณอ.ปราณี ที่เป็นแม่ที่แสนดีเสมอมา
ขอบคุณอ.สมยศ สำหรับคำว่าพ่อที่ไม่มีวันเลือนหาย
ขอบคุณอ.พัลลภา สำหรับชื่อห้อง 'Pandasa'
ขอบคุณอ.ภิรมย์วสี สำหรับคำแนะนำดีๆที่มอบให้ศิษย์เสมอมา
ขอบคุณอ.เดือนเพ็ญ ที่คอยช่วยเหลือและสั่งสอนศิษย์
ขอบคุณอ.นันทพล สำหรับชื่อใหม่ของห้อง '500'
ขอบคุณอ.สมจิตร ที่ทำให้เราสนุกกับการเล่นบัดดี้
ขอบคุณอ.ชุติมา ที่ทำให้เราสนุกกับการเรียนเลขเสมอ
ขอบคุณอ.ปทุม สำหรับชีทที่มีให้ทุกอาทิตย์
ขอบคุณอ.ชื่นจิต สำหรับการเรียนสังคมที่สนุกสนานในบางครั้ง
ขอบคุณอ.สุภาภรณ์ สำหรับตำแหน่งป้าดีเด่นแห่งปี
ขอบคุณ 3/4 ที่ทำให้เราทุกคนได้มาอยู่ร่วมกัน
ขอบคุณกร ที่ทำให้เรารู้จักคำว่า 'สุภาพบุรุษ'
ขอบคุณโบ๊ท ที่คอยกวนประสาทกันในบางครั้ง
ขอบคุณอ๊อฟ ที่ทำให้เรารู้เทคนิคการหันในเวลาที่มีคนสะกิด
ขอบคุณเต้ ที่ทำให้เรารู้ว่าห้องเรายังมีผู้ชายหลงเหลืออยู่
ขอบคุณบิ้ว ที่เคยสอนเลขเราแม้ว่าเราจะไม่รู้เรื่องก็เถอะ
ขอบคุณเบียร์ ที่คอยบอกเพื่อนๆเสมอเวลาที่อ.มา แม้ว่าจะ 'ฉันหลอก' ปิดท้ายเสมอก็เหอะ
ขอบคุณต้น ที่ทำให้เรารู้ว่าน้ำใจยังเป็นคำที่มีอยู่บนโลกใบนี้
ขอบคุณแบงค์ ที่คอยเติมสีสันให้ห้องในเวลาที่ห้องกลายเป็นสีเทา
ขอบคุณเมฆ ที่ทำให้เรารู้ว่า 'การแกะลายแทง' มันยากยังไง
ขอบคุณหมูป่า ที่ทำให้เรารู้ว่าเลขไม่ได้ยากอย่างที่คิดเพียงแค่เรารู้จักศึกษา
ขอบคุณจ๊อบ สำหรับการช่วยเหลือในคาบวิทย์
ขอบคุณกานต์(ฮ้อ) สำหรับคำถามที่มักจะมาเสมอๆในทุกคาบ
ขอบคุณโอ๊ค สำหรับความสนุกสนานที่มีให้กันเสมอ
ขอบคุณนนท์(พี) สำหรับความเป็นเพื่อนที่ยังไม่เคยจางหายตลอด 6 ปี
ขอบคุณทับ สำหรับเสียงกีตาร์เพราะๆในบางเวลา
ขอบคุณป๊อบ ที่คอยแกล้งกันเสมอ
ขอบคุณเอก ที่คอยเล่นแบต+บาสเป็นเพื่อน
ขอบคุณจุ้น ที่คอยกวนประสาทเพื่อนทั้งห้อง
ขอบคุณกิ่ง สำหรับตำแหน่งตากล้องของห้องและตำแหน่งเหฯดีเด่นแห่งทศวรรษ
ขอบคุณบีท ที่ทำให้ห้องสว่างได้โดยไม่ต้องเปิดไฟ
ขอบคุณฝน สำหรับความบ้าในบางเวลา
ขอบคุณน้อยหน่า ที่ไปเชียร์บาสเป็นเพื่อนในบางครั้ง
ขอบคุณแน๊ต สำหรับอะไรหลายๆอย่างที่มอบให้กัน
ขอบคุณนิช่า สำหรับนิยายแจ่มใสทุกเล่ม
ขอบคุณต้องตา สำหรับความรั่วในบางครั้งซึ่งเราตามไม่ทัน
ขอบคุณโบว์ สำหรับตำแหน่งลูกดีเด่นแห่งปี
ขอบคุณอ้น ที่ทำให้ชีวิตเรามีสีสัน
ขอบคุณฟาง(นฤมล) ที่ทำให้กลุ่มยุวเราไม่ขาดแคลนหัวหน้า
ขอบคุณมิ้น สำหรับข่าวอัพเดทโคนันและกรรไกรที่อุตส่าห์ซื้อให้
ขอบคุณฟาง สำหรับบางเรื่องที่เคยช่วยเหลือกัน
ขอบคุณเกียว ที่ทำให้ห้องเรายังมีคนเก่งๆหลงเหลืออยู่
ขอบคุณปุ๊ก ที่ทำให้ห้องเรามีคู่ดูโอ้ 'ปุ๊ก-จิน'
ขอบคุณอีฟ ที่บางครั้งก็มานั่งรั่วด้วยกัน
ขอบคุณปอ สำหรับเสียงหัวเราะที่ทรงพลังที่ได้ยินเสมอๆ
ขอบคุณเกว ที่กวนประสาทกันในบางครั้งและทำให้รู้ว่าห้องคิงไม่จำเป็นต้องเก่งเรียน
ขอบคุณพรีม สำหรับตำแหน่งคนทำเล่มเขียวดีเด่นแห่งชาติ
ขอบคุณวุ้น ที่ทำให้รู้ว่าห้องเรามีเหฯสุดโหดอยู่ 2 คน
ขอบคุณนก สำหรับความเป็นเพื่อนที่มีให้กันยาวนานถึง 11 ปี
ขอบคุณจิน ที่สอนรูบิคให้ตอนที่เรายังงงๆอยู่กับมัน
ขอบคุณแก้ว ที่ทำให้ห้องเรามีคนสวยอยู่ในห้องบ้าง
ขอบคุณมะนาว ที่คอยอธิบายงานทุกอย่างให้ในเวลาที่เราไม่เข้าใจงาน
ขอบคุณตั้ม สำหรับรูปสวยๆที่เธอมิกซ์ให้
ขอบคุณเตย ที่ไว้ใจเราในทุกเรื่อง
ขอบคุณอุ่น สำหรับการบ้านและเป็นคนนำทำการบ้านที่ดีเสมอ
ขอบคุณพิม สำหรับรูปวาดสวยๆที่มีมากเกินจนเราต้องซื้อแฟ้มใหม่
ขอบคุณกราฟ สำหรับความเป็นผู้นำที่ดีเสมอมา
ขอบคุณมายด์ สำหรับเพลงที่ร้องให้กันทั้งวัน
ขอบคุณบี๋ สำหรับความเรียบร้อยในงานทุกระเบียบนิ้ว
ขอบคุณน้ำหวาน ที่แม้จะอยู่ห่างไกลกัน แต่ก็ยังคอยส่งความรักและความห่วงใยให้กันเสมอ
ขอบคุณ 'Gabber' ที่ทำให้เรารู้จักคำว่ามิตรภาพอย่างแท้จริง
ขอบคุณ 'ElegantZ' สำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ...


......................................................................

มาห้องสี่ ฝีปากกล้า มาจะเมาส์ เล่าให้ฟัง นังออฟโฟร์ โถ!ดูแมน แทนใจชาย ฮ้อผายลม ดมแล้วเหม็น เห็นใจทับ งับหัวบิ๊ว คิวรถไฟ สับไม่ทัน หันหาใคร ไปกับกิ่ง หิ้งมีกร นอนกับโบ๊ท โฮสท์นังตั้ม
ทำเอาเจ็บ เห็บไอ้โอ๊ค โขกน้ำผึ้ง ทึ่งโบตี๋ หนีข้ามห้อง ส่องใจวุ้น วุ่นกับกร ค่อนขอดฟาง นางมารร้าย มายด์กับโบ๊ท โจทย์ความรัก หักอกใคร
ในห้องนี้ มีหนึ่งคน? มาอ้นพี นี่ก็เศร้า เหงาใจอีฟ เคยจีบกัน หันมาอุ่น คุ้นเคยกัน หมั้นพี่แซม แง้มใจบี๋ มีให้จุ้น หุนหันแก้ว ไม่แคล้วแบงค์ แบ่งให้แน็ต แชตกันมัน หันมาเกียว เหลียวหมูป่า มาบีทคีย์
อีน้ำหวาน หว่านพี่เอ เอ๋!ต้นฟาง ลางบอกเหตุ เอดส์หูเบียร์ เทียร์กับเจ ไขว้เขวใจ ไปคู่เตย ลงเอยทอม ยอมไม่ได้ ไปมิ้นท์โบ โถ!ตี๋มอง
ลองคบดู อีกคู่หนึ่ง อึ้งฝนโบ๊ท(/3) โฉนดรัก จักให้ใคร ไงมะนาว ถึงคราวแล้ว แห้วไม่บอก ชอกช้ำ(อ.)แดน แสนปากหนัก หักอกฮ้อ ส่อถึงทัพ กับหนูมิ้นท์ สิ้นลูกน้ำ ล่ำลากัน หันไปโอ๋ โลกของจิน พิณกับกิต อาทิตย์มด ซดน้ำตา ต้องตามอส ปุ๊กถอดใจ ต่อไปนก ชกใจโจ้ โถ่!นิช่า ท่าจะเงียบ เหยียบใจพรีม ครีมกับบิ๊ว หิวความรัก ผลักเข้าห้อง
ร้องปกครอง มองกราฟพิม ยิ้มกับแฟน แสนสบาย พิมไม่บอก ตรอกใจกราฟ กราบเฮียจี ไม่มีใคร ใจกายเอก เบรกที่พลอย น้อยหน่าน้ำ ล้ำหน้าเพื่อน
เตือนใจเนตร โซลเมทใคร ใกล้กันปอ ขอใจวิน บินไปจ๊อบ ก็อปใจเต้ เอ๋!นายเมฆ กิ๊กเลขวิทย์ อุทิศใจ ไร้คนรัก ทักใจเกล เอวน้ำมน ชนกับไมค์ ใครจะรู้ ที่กูแต่ง แจงให้ฟัง นังห้องสี่ ดีแต่รั่ว
มั่วของสอบ รอบทุกทิศ มิตรแท้จริง คิงห้องสี่ ดีไม่แน่ แพ้ห้องห้าถ้าจริงใจ ไม่แพ้ใคร อยากให้รู้ กู่ร้องบอก กูห้องคิง จริงนะเออ ...

ปล. The F@te Present!!

เพื่อน คือ ... คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็รักกันได้

ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน ... ก็รักกันได้

ไม่ต้องหวานใส่กัน ... ก็รักกันได้

แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว ... เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เพราะเพื่อน ...

ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... พ่อแม่

ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ ... อย่างคำว่า ... แฟน

แต่เกิดจาก ...

การกระทำซึ่งกันและกัน

จะอยู่หรือไป ... ใช้ "ใจ" เป็นเกณฑ์

ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่... เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม

และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย

เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหาที่สุด

ไม่ว่าจะในยามทุกข์หรือยามสุข

ฐานะ หน้าตา ... ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร

แต่น้ำใจ ... จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า

ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา

เพื่อนคือ ... คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา

ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก

มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว

เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก

หมักความผูกพันจนได้ที่

สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า

แต่เติมความจริงใจได้จนเต็มจาน

เพื่อน ... ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง

ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ

และเมื่อพ้นเวลานั้นไป ...

เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ

เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...เพื่อนจะอยู่กับเราทุกสถานการณ์...

Sherlock Holmes
Max The Hacker
The White Road
โรงเรียนพิศวง
ศิลปฆาตกรรม
คินดะอิจิ
คู่ปริศนา
หน่อไม้

ผู้ที่แข็งแกร่งไม่ใช่ผู้ชนะเสมอไป แต่ผู้ชนะคือผู้ที่แข็งแกร่ง

ชีวิตที่มีค่า..สำหรับตาล มันคือการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และการทำให้ทุกๆวันเป็นความทรงจำที่สวยงามและน่าจดจำ

บางคนชีวิตต้องเดินอยู่แต่ในความมืด แต่เชื่อสิ..ในความมืดนั้นจะต้องมีแสงสว่างอยู่อย่างแน่นอน เพียงแค่เรามั่นใจแล้วเดินต่อไปข้างหน้า เราก็จะพบแสงสว่างนั้น อย่างน้อยๆแสงนั่น..ก็อยู่ในใจเรา

เมื่อแสงสว่างเกิดขึ้นอีกครั้ง ความมืดมิดที่หายไปจะถูกแทนที่ด้วยแสงแห่งวันใหม่ แสงซึ่งเป็นตัวแทนของความหวัง จะอยู่คู่กับเราตลอดไป หากว่าเรายังคงมีศรัทธา...

ความรักคืออะไร? คุณเคยได้ยินคำถามนี้ไม๊ แล้วคุณสามารถอธิบายสิ่งที่ถูกเรียกว่าความรักได้รึป่าว เชื่อฉันสิว่าคุณไม่สามารถอธิบายมันได้หรอก เพราะอะไรรู้ไม๊.. เพราะความรักมันไม่มีเหตุผลน่ะสิ

คุณว่าความหมายของคำว่า'เพื่อนรัก'กับ'เพื่อนแท้'มันเหมือนกันรึป่าว ในความคิดของเรานะ เราว่ามันไม่เหมือนกันหรอก เพราะ
'เพื่อนรัก' คือเพื่อนที่เรารัก และเราสามารถทำทุกอย่างเพื่อคนๆนั้นได้
'เพื่อนแท้' คือเพื่อนที่รักเรา และสามารถทำทุกอย่างเพื่อเราได้เช่นกัน
ลองถามใจตัวเองดูให้ดีว่าใครเป็น'เพื่อนรัก'และใครเป็น'เพื่อนแท้'

ไม่ว่าในอดีตจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ความทรงจำที่มีจะเลวร้ายเพียงใด เพียงแค่เราใช้อดีตที่เลวร้ายนั้นเป็นสิ่งพลักดันตัวเองให้ลุกยืนขึ้น และสร้างอดีตที่งดงามขึ้นมาแทนที่ นั่นก็คือการทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว

คุณมีสิทธิที่จะเสียใจ หรือจะร้องไห้ก็ได้ แต่!ชั่วโมงเดียวก็มากพอ

ความล้มเหลวที่เกิดขึ้น เป็นเพราะเรายังไม่เคยพ่ายแพ้หรือเรายังพ่ายแพ้ไม่มากพอ

เราเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงที่ดีจะเกิดขึ้น เพียงแค่เราต้องมั่นใจว่ามันจะเกิดขึ้นเท่านั้น

หากเรามีความกล้าพอที่จะเอาชนะความกลัวได้ ก็ไม่มีสิ่งใดในโลกที่จะขวางทางเรา

จงทำความฝัน ให้เป็นความจริงก่อนที่จะไม่มีโอกาส
จงเข้มแข็ง แม้รู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้น คือสิ่งที่จะทำให้เราเสียใจมากที่สุด
จงยอมรับ ผลที่จะเกิดขึ้น แม้ว่ามันจะออกมาดีหรือไม่ก็ตาม
จงเชื่อมั่น ว่าเราจะต้องทำได้ แม้ว่าสิ่งที่เราจะทำนั้นจะเกินความสามารถของเราหรือไม่ก็ตาม
จงมั่นใจ ที่จะลงมือทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่ออนาคตในวันข้างหน้า
จงลงมือทำ สิ่งที่ได้ตั้งใจไว้ ไม่ใช่เพียงแค่คิดที่จะทำ

อย่ามองทุกสิ่งด้วยด้วยตา แต่จงรับรู้ด้วยจิต

ทุกคนมีความเชื่อต่างกัน และใครก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงมันได้...