คุณไม่รู้หรอกว่ามันจะหายไปเมื่อไรสำหรับ "ความรัก"

แต่สำหรับคนที่รู้....อย่างผม
บางทีผมก็ไม่ควรที่จะรู้มันน่าจะดีกว่า
อยากอยู่แบบนี้ตลอดไปก็น่าจะดีกว่า

 ..................แต่ว่า
  ........ผมเข็มแข็งไม่พอ
 บางครั้งวันสุดท้ายที่ผมได้อยู่กับเธอ ผมอาจจะ.......
 แค่ยืนยิ้มและโบกมือก็เป็นได้....
                
หรืออาจจะ....มีเพียงแค่น้ำตาที่ไหลปลอบโยน
 ไม่มีสิ่งใดมาเป็นเพื่อนปลอบโยน กับสิ่งที่ถูกทิ้งไว้ภายในใจ

 .........อาจไม่มี  และชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป

แต่อย่างน้อย สิ่งที่เหลืออยู่ คงจะมีเพียงแค่ "ความทรงจำที่ดี"
    ที่เธอคนนั้นทิ้งไว้ในใจเรา ให้เราได้ดูแลต่อไป


ทั้งหมดนั่นก็คือ เรื่องสบายๆของผม ที่ผมได้บรรยายไว้
มันอาจดูไม่ค่อยสบายนักหรอก เพราะเป็นเรื่องที่กลั่นออกมาจาก"ใจ"ผม

คำถามที่ผมทิ้งไว้ ก็อย่าลืมตอบกันละกันนะ ว่างๆจะมาเล่าเรื่องให้ฟังกันอีก